مردان اینک

 نشسته اند آرام و

بی آنکه نبضشان بزند

نفس می کشند

و زنان اول از هر چیز

به جسمشان چسبیده اند

تا

به عشق مردانه ای که

به شوقشان بر انگیزاند.

تیر 84

اگر روزگارت ورقي خورد

و به صفحات سفيدي رسيد

فرصتي بده به دستي كه

سالها به انتظار نگاشتنش بر روي تو

ذهن پویا از سنخ اندیشه های روزمره نیست که انسان را به بند کشد و  از جاری ساختنش  هچون تکه ابری سفید در آسمانی آبی و پاک دور سازد. .این ذهن هیچگاه در مقام قیاس که آفت تجرید است نخواهد افتاد.

مثل عشق

که خیابانی است خالی از عبور

وقماری انبوه از ملامت

بیاموزم که چشم براه عابرانی شجاع باشم

و بهیچ گیرنده ملامت کشان بی درد

سرما کی رخت خواهد بربست

شاید هیچگاه

اگر به آن عادت کرده باشی

در دست چاپ

چون نیک بنگری شکافیست در روحت

اما چه باک

چشمه از دل سنگ بیرون می آید

گر تشنه باشی

چاپ شده

شب تابها 

پاسخ كوچه هاي بي فانوس را مي دهند

آنجا كه عابران بي شماري

هنوز از فرط تاريكي

به گذشتن از آن نيز نينديشيده اند        

در دست چاپ                        

نمیتوانم ای دوست 

ومیسرم نمی شود که دچار غیر تو شوم

برای فرار از بیگانه ای که آرامش می خوانمش

به تو روی می آورم

باز هم بپذیر