عشق را به سخره عافیت گرفته اند

و دوستی ها را از بیراهه ها رفته اند

شگفت آنکه به انتظار روز موعود نیز نشسته اند

 

انسان میتواند همچون کرمی باشد

که نهایت آرزویش ساختن خانه ای در لجن است

و یا چون پرنده ای

که به هنگام غروب آفتاب بر روی گندمزاری بسوی خورشید پر کشد

تا چه بخواهد

آبشار نور در گذر گاه زندگی شرط آنکه با سر بدرون آن بپری بی آنکه آنرا بیندیشی و به حساب بکشی

شگقتا از ماهیان زمینگیر

که افسانه دریا و رود را نمی خوانند

و خواب  قطره آبی را هم نمی بینند

برای نماندن و سنگین نشدن

در پوسیدگی های رایج بشری

یک راه همیشه باقی است

اینکه همچو تکه ابری باشی سفید در آسمانی آبی و پاک