اشكهايم آتش نشان آتشي است كه بر دلها رفته است و پرورنده مهر در جنگ آهن و تن پس بخوان كه عشق پيروز است

به نجات تو از سقوط مي انديشد يارترين همانكه در قاموسش جز الفباي مهرورزي دانسته اي را نگنجانده اند

نگاهم دار که چون گردی بناگاه بر خواهم خواست و بر شفافیت آینه های انتظار خواهم نشست

دیگر نمیتوان کاری کرد برای کسی که حاکم تنهایی خویش است آنی که به دراندن وجود محکومش سخت و بیرحم فرمان میدهد

سمت ناپیدای ما را کودکی با اشاره چشمانش نشان میدهد آن نگاه آنقدر عمیق است که انسان درآستانه آن گم میشود

تنها او ميتواند كودكي ام را بمن بازگرداند همان آشناي دور افتاده ام خودم

تنها او ميتواند كودكي ام را بمن بازگرداند همان آشناي دور افتاده ام خودم

دوستي هايمان را اندك مردمان 

با آنكه هديه شان داديم

پذيرفتند

روزگار خوبي نيست

چون به آنچه كه مهرباني است

پشت پا مي زنند

و شكوفه هاي منتهي به بروبار را از شاخه ها مي چينند  

 

آنسویی

به سنگینی پر کاهی هم زمینگیر نشو

که تو در سرشتت رهایی از هر چه زمینی

حک شده است

 

 

بنام بهار

دل و اندیشه باغبان با جوانه سر بر آورده است

همانکه بنام بهار پرورش می دهد

و به نیت شکفتن التیام