اگر عشق نباشد

كجا مي توان

معشوق را يافت

تا جانبازي ها را ترسيم كند

و سرافراري ها ر انشان دهد

براي آنانكه  راه

به حقارت مردمان بخند

كه عشق را هميشه

در فضايي تنگ

       نزديكان قديمي

      رفته اند و

     آشنايان نزديك

      آمدند

       در اين فاصله و

        قدمت

     همواره نزديك بمان

     كسی كه زبان خوابت را

      مي داند

       در شادي دوردستهاي نزديك

     خواب خورشيد را

       مي بيند

ر          روزهایی كه مي توانست

با           با گذرش

با           باغ ترا به شكوفه بنشاند

به           به يخبنداني انجاميد

ك          که سالها بهار را از خود

ع            عبور نداد

در همهمه زمين و زمان

و در تنگناي بشريت

گفتم : آري ميشود

كه به روزهاي آرام و باز رسيد

و حتي بياد آوردن را با فراموشكاران

قسمت كرد. 

در گذر حادثه ها آشنايان خواهند مرد و

نيكويان تا درختان جنگل پايين

عقب خواهند نشست

وتو سرسختانه در اين ميان

حيرت را روزگار خواهي گذراند.

در خواب عميقي فرو رفته

كه اگر رنج بيداري نباشد 

امنيت و آرامش

به گورستاني

بدل خواهد شد

 ناکجای من حالتی است که

 تو همواره در آن حضور داری

  همان جا که ضعف هایم

 را  در مقابل دیدگانم به صف می کشی

ووجودم را به هیچ بودنش می شناسانی