که تو چگونه

از روزن اینهمه قصه دلگیر

گذشتی و

در سکوت رها شدی

بی فریاد خواهم گریست

از حقیقتی که

اسطوره هایش را

این بی شماران 

از یاد برده اند

 سادگی ........

 شاید اندیشه ای است برهنه

 در سنگلاخ های بران

 و یا رهایی بی سرانجام 

 در شورشی پر افت و خیز .

چه دانایی از مهرم به توست

و جانفشانی ها

براستی چه در آستین دارند

در آن هنگام که

سر و جان از هم می پاشند

و بهانه ای که

پایکوبان

دستی بیفشانم