و در آغاز همچنان خرسند

چون سکوتی فرا گیر برای جنگ و 

و پویشی مداوم در صلح   

چون نیک بنگری شکافیست در روحت

اما چه باک

چشمه از دل سنگ بیرون می آید

گر تشنه باشی