بر ديواره هاي سرد

خواهد وزيد

در اين دير هنگام.

آيا خورشيد

بادست هايمان

به روزنه زمان

راه خواهد يافت

از روزني تنگ در تقدير

براي تو كه

هر بار

در تقاطع انساني

مغلوب دريچه هاي آهنين می شوی

چه با شكوه رها شدي

از فرهنگ دانسته هاي ما

و از حصارهايي كه

ديده بانان كور آن

تنها

به خود مشغول بوده اند

روزي

مرا

به جايي در پشت لحظه ها

خواهد برد

به آغازي كه همواره

آنجا را از خود

پرسيده ام

آيا مي تواند

فرمانبردار نباشد

گامهايي كه

تشنه رفتن است و

دست هايي كه

عطش نوازش دارد