نیشترم بزن

در این سرمای جایز و بی قانون

که رویاهای آویخته از چوبه دار را

 حادثه می انگارد و

عبور شب تاب ها را

در کوچه های تاریک

حقیر می داند

با نقشی ساده

ترسیم کن

چون زیانش را

چه بسیارند که نمی دانند